Adsız

Bu işareti biliyorum ben.
Ben bu sayfaları daha önce okudum..
Unutmuşum işte.
Okudukça hatırlıyorum;
Okumadan hatırlıyamam..
Yine başlıyorum...
Yeniden.
Yemek yiyorum ve ben bu işareti biliyorum.
Ağlıyarak yemek yiyorum...
Sonra tabağa kafam düşüyo.
Sonra bulaşıyo işte...
Bulaşık kokuyorum.
Bırakıyorum, okumaya devam ediyorum kitabı.
Ve yine hatırlıyorum,
Bu sayfaları okumuştum ben..
Tekrar bunlar..
Sonra yeni bi tabak, yeni bi göz yaşı, yeni bi yemek...
Ve yeni bi bulaşık...

-----

"Merve Kaya" kişisinin, Pel* için yazdığı 'adsız' şiiri imiş, kim bilmesem de..

Ama güzel olmuş, güzel..