Mum aleviyle oynayan kedi

Bi mum yanıyordu bi evin bi odasında.
O evde bi de kedi vardı.
Geceler indiğinde kendi havasında
Mum yanar, kedi de oynardı.

Mumun yandığı gecelerden birinde
Kedi oyunlarına daldı.
Oyun arayan gözlerinde
Mumun alevi yandı,
Baktı,
Mumun titrek alevinde
Oyuna çağıran bi hava vardı.

Oyunlarını büyüten kedi büyüdü
Kendi türünde çocukçasına,
Döndü dolaştı,yavaş yavaş yürüdü
Geldi mumun yanına, oyuncakcasına.
Bi baktı, bi daha, bi daha baktı
Mumun alevinin dalgalanmasına
Uzandı, bi el attı.
Bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı..
İlk kez gördüğü mumun yakmasına
İnanmayacaktı.

Kedi oyunlarında büyüyordu,
Mum,üşüyordu yanmalarında.
Zaman ikili yürüyordu
Aralarında.
Bi ayrışım görünüyordu
Birinin yanmalarında
Öbürünün oynamalarında.

Kedi oyunlarında büyüyordu,
Yitirerek gitgide oyunlarını.
Mum üşüyordu yanmalarında,
yitirerek gitgide yakmalarını.
Oynarken büyüyen kedi yanacak,
Aydınlatırken küçülen mum,yakacaktı.
Küçülen yaka yaka ayınlatacak,
Büyüyen yana yana anlayacaktı.

Bi mum yanmasından
Ve bi kedi oyunundan
Kaldı sonunda
Bi gecenin tam ortasında
Bi evin bi odasında
Göz-göze susan
İki insan.

Mum yandı bitti
Kedi büyüdü gitti.
Oyunlar karıştı gecelerde
Suskun uykusuzluklara.
O iki insandan,sonunda
Birinin anılarında kedi,
Birinin dalmalarında mum
Kaldı gitti.

Nerede bi mum yansa şimdi,
Nerede oynasa bi kedi,
Birbirine yansıyor,karışıyor gölgeleri..
Bugün dün gibi oluyor,
Dün bugün gibi.
Mum ellerimi tırmalıyor,
Belleğimi yakıyor kedinin elleri.

Özdemir Âsaf