Karanlık kokulu otlar

"Ölüm, sizin eve sığınan kimsesiz bir çocuktu.
Sen ondan öğrendin kendine ne kadar uzakta olduğunu.
Ölüm düşürdü seni ruhunun gurbetine.
Ve büyük bir yalandan kurtardı.
Bu yüzden hiç aldanmadın Hiç de mutlu olmadın...
Ölüm, ömrünün o yalan yarısını senden aldı.
Aşka susamış öbür yarısını yakın uzaklara saldı.
Ölüm yüzünden ne kimsenin kimsesi oldun.
Ne de kimse senin gördüğünü gördü.
Yaşayan tek yerin o ölü gözlerindi.
Karanlık kokulu otlar bu yüzden bir tek sana el salladı..."

Cezmi Ersöz

16.04.11