Son durak

Kilitlenmiş beton kanatları, kuşların...
Oksit gibi yapışkan bi mayışmayla ağarmış gün.
Pas tutan kelimeler için bi iksir belki de
Ya da aklına susamış sevgililerin safdilliği...
Acıtmış ömrünü çekirgelerin
Medyatik soruşturmalardaki enflasyonist yargılar.
Haber değeri taşımıyo haber spikerinin ölümü.
Herkes, kendi manşetinde, satır arası.
Hiçbi bakışı aydınlatmıyo florasan buğusu.
Burası son durak, inicekler için son fırsat.
Bi daha ne süper,ne mega kupon verilicek.
Kalanlar şoförün evini göremiyecekler hiçbi zaman.
Onları sonsuza götürücek, afaroz edilmiş bi merak
Burası son durak...
Hafızada kalan tek numara için
Telefona uzanır elleri,
Ölümüne randevulu insanların
Temize çekilemez not defterleri...

~Yılmaz ERDOĞAN~