Sevgili

Mâdem ki, yokluğumla daha mutlusun; o hâlde 'yokluk', benim bu aşk için büründüğüm son 'kimlik' olsun…

Sana vedâ etmeden kayboluşa karışmam da, aslında, sadece bunun için. Mâdem varlığım acı vermiyo sana, madem ki, ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyosun; öyleyse, yokluğumla kal, sevgili!..

Korkuyu beklemenin telâşı, korkunun kendisinden çok daha ürkütücü, biliyo musun? İşte bu yüzden, sensizliğin karanlık kuyusuna kendi ellerimle bırakıyorum kaderimi. Korkuyu beklemekten vazgeçiyorum, ama asla seni sevmekten değil, sevgili!..

19.05.11