Hatıra

Beklerken zamanı, susup ,
Mideme kadar indi ve ağladım, kusup ..

...

Evet , bendim masadaki.
Ve sendin gökyüzünü çalan.
Havanın aydınlığına bürünen bulutları seyrederdim.
Hep, senin çektiğin o kalp şeklindeki, fotoğrafı ararken gözlerim,
Sabahları yıldızların parlamadığını fark ettim ..
Kısa bi süre dumur vakti gelir usul usul.
Sonra yine bi sessiz çığlık.. Senin sesin mi bu?
Ebediyen susuşu çağrıştıran bağrışlar.
Bedenimdeki çizikleri anımsatan sen.
Doğru ya; sen kimsin , necisin?..
Heyhât ..
Yekpare kalması için çabaladığım kalbim,
Paramparça olmuşçasına haykırmakta sana;
Ve sen ..
...susup çılgınca
Öyle kayıtsız bakıyosun karşımda.
Seni siyaha karalayıp tekrar beyaza boyamak gerekirse
Aklanacağını düşünüyorum ya, neyse..
Bunu sen istemediğinden değil de,
Yapabilicek mecâlim kalmadı sanırım,
Ki yapmıyorum...
Kim için ağlarım , ya da kim için tüm bu çabalarım ?..
Yumdum gözlerimi sımsıkı
Değemiceğini görmemek için, sanırım.
O yüzden, seni hatırlamak istediğim gibi hatırlayacağım ..

~Masalcı, Vol: III~