Az önce buradaydın.
Tam şurada, masanın üzerinde,
kibrit kutusunun, hemen, yanında.
Hafiften bir gülümseme dudağının kıyısında, duru olanından…
Az önce buradaydın,
üzerinde krem rengi bir pardesü …
"Merhaba." dedin , "Merhaba..." dedim.
Merhabalaştık…
Anlattın ne varsa, ama yalansız.
Çay içtin , ince belli bi bardaktan.
Belki de çay içmedin,
belki ben yanlış anımsıyorumdur.
Az önce gittin daha,
yani, çok zaman olmuş gideli.
Bilemiyorum...
O andan beri gözlerimi yumuyorum.
O değil de..
ARTIK BURADAYIZ..
Kimse sadaka vermiyo ruhu topallayana...
Sen düşerdin, kalbim çizilirdi.
Unuttun vişne ağaçlarını ve masalları..
27 Ağustos 2011 Cumartesi
Parmak kız
Anlatan: Lâm! zaman: 00:47
Subscribe to:
Kayıt Yorumları (Atom)
0 Comments:
Post a Comment